Smith & Wesson to wiodący na świecie producent pistoletów ręcznych. Do najbardziej znanych produktów firmy należą od lat rewolwer .22 rimfire (Model 1), który odniósł międzynarodowy sukces w połowie XIX wieku oraz specjalny rewolwer kaliber 38 (Model 10), XX-wieczny model szeroko stosowany przez siły policyjne. Do tego grona należy zaliczyć rewolwer Magnum .44 rozsławiony przez Clinta Eastwooda w jego filmach o Brudnym Harrym i linia Magnum .357, która według firmy stała się najpopularniejszą linią rewolwerów wszechczasów. Smith & Wesson sprzedaje także kajdanki, rowery przeznaczone do użytku organów ścigania oraz oprogramowanie i systemy egzekwowania prawa, takie jak zautomatyzowane podejrzane systemy identyfikacji i oprogramowanie Identi-Kit, dzięki którym można połączyć elektroniczny schemat podejrzanego z bazą danych strzałóww celu identyfikacji i ustalenia potencjalnych podejrzanych.

Początki Smith & Wesson

Historia Smith & Wesson rozpoczyna się w latach 50-tych XIX w. od współpracy Horace’a Smitha i Daniela B. Wessona. Smith urodził się w 1808 r. w Cheshire w stanie Massachusetts. Jego ojciec, stolarz, przeniósł rodzinę do Springfield w stanie Massachusetts, cztery lata później, podejmując pracę w zbrojowni USA. Po ukończeniu edukacji publicznej w wieku 16 lat, Smith dołączył do ojca w zbrojowni jako praktykant rusznikarzy. Zdobył doświadczenie w produkcji broni przez 18 lat spędzonych w zbrojowni. W latach 40-tych XIX w. Smith pracował dla wielu producentów broni i przez trzy lata prowadził własną działalność związaną z bronią. W 1851 roku opatentował ulepszenie karabinu z ładowaniem zamka. Następnie objął stanowisko w Allen, Brown & Luther, producenta lufy karabinowej z siedzibą w Worcester w stanie Massachusetts. Tam spotkał Wessona.

Wciąż była to era ładowaczy lufowych, broni palnej, która musiała zostać ponownie załadowana luźnym proszkiem, piłką i podkładem. Dzięki partnerstwu Smith i Wesson odegrali kluczową rolę w zakończeniu ery ładowania lufy. W 1852 r. założyli swoją pierwszą spółkę, Smith & Wesson Arms Company, która pracowała nad doskonaleniem pistoletu dźwigniowego z metalowym wkładem i nowym powtarzającym się działaniem. Partnerzy za swoje usprawnienie otrzymali patent w lutym 1854 roku.

Powtarzające się działanie pistoletu nie zakończyło się pełnym sukcesem, a kiedy firma Norwich z Connecticut napotkała problemy finansowe, Oliver Winchester wkroczył jako nowy inwestor. Fabryka została przeniesiona do New Haven, Connecticut, a nazwa firmy została zmieniona na Volcanic Arms Company. W 1855 Smith przeszedł na emeryturę, a Wesson przyjął stanowisko kierownika firmy. Wesson wkrótce także odszedł. Firma później zaadaptowała patent na karabiny z 1854 roku, tworząc karabin powtarzalny Winchester, który stał się znany na całym świecie. W 1866 firma ta ponownie zmieniła nazwę na Winchester Repeating Arms Company.

Tymczasem w 1857 roku Smith i Wesson dołączyli do nowego partnerstwa i rozpoczęli produkcję pierwszego rewolweru Smith & Wesson (Model 1) w Springfield w stanie Massachusetts. Rewolwer ten był oparty na patencie, jaki partnerzy otrzymali w sierpniu 1854 r. Na wkład metalowy z centralnym ogniem, który zawierał nie tylko proszek, ale także smar umieszczony w obudowie. Rewolwer zawierał tak zwany wkład “rimfire” (.22 rimfire), charakteryzujący się powtarzalnym działaniem i otwartym cylindrem, był produkowany z wymiennymi częściami. Jego unikalny projekt pomógł uczynić go ogromnym sukcesem, w tym jego przyjęcie przez władze wojskowe USA. Gdy zapotrzebowanie przekroczyło możliwości 25-osobowego warsztatu firmy, Smith & Wesson zbudował nową fabrykę w centrum Springfield na Stockbridge Street w pobliżu zbrojowni, oraz zwiększył zatrudnienie do 600. Poprawiając oryginalny model, firma wkrótce wprowadziła Model 2 kaliber .32.

Wzrost XIX wieku

W czasie wojny domowej popyt na rewolwery Smith & Wesson jeszcze bardziej wzrósł i pomógł w ustanowieniu firmy jako jednego z najlepszych rewolwerowców w Stanach Zjednoczonych. Po wojnie sprzedaż spadła do kilku sztuk na miesiąc, ponieważ następująca po niej depresja uderzyła mocno w Smitha i Wessona. Aby zwiększyć sprzedaż, partnerzy założyli biura sprzedaży w Anglii, Francji i Niemczech. Wystawili także swoje wyroby na międzynarodowej wystawie w Paryżu w 1867 roku, co zaowocowało dużymi kontraktami. Firma nawiązała współpracę z kilkoma krajami europejskimi i południowoamerykańskimi, a także z Japonią i Chinami. Sam rosyjski rząd złożył zamówienie na 200 000 rewolwerów. Po uzyskaniu większego rynku międzynarodowego firma wprowadziła swój pierwszy duży pistolet kalibru, rewolwer kalibru .44 (Model 3). Ta broń była popularna na całym świecie i na amerykańskim Zachodzie.

Oprócz ulepszania modeli opartych na własnych wynalazkach, Smith i Wesson również kupowali patenty od innych wynalazców. Jednym z najważniejszych z nich był projekt Williama C. Dodge’a – patent kupiony w 1869 roku. W lipcu 1873 Smith sprzedał swoje udziały w firmie dla Wessona i przeszedł na emeryturę. Zmarł 20 lat później, nie pozostawiając żadnych bezpośrednich potomków.

Wesson działał jako jedyny dyrektor przez dziesięć lat, zanim wprowadził swoich dwóch synów jako partnerów w roku 1883. Cztery lata później Wesson opatentował rewolwer zabezpieczający, który miał zapobiegać przypadkowemu ostrzałowi. Smith & Wesson w 1899 roku wprowadził swój najbardziej znany rewolwer .38 (Model 10) – pistolet popularny wśród funkcjonariuszy organów ścigania przez niemal cały XX wiek. Po śmierci Wessona w 1906 roku firma, którą współtworzył, była nadal własnością i zarządzana przez członków rodziny Wessona aż do XX wieku.

Nowe modele w pierwszej połowie XX wieku

Pierwsze dziesięciolecia XX wieku charakteryzowały się wprowadzeniem linii rewolwerowych N-frame. Linia ta zawierała nową większą ramę i po raz pierwszy pojawiła się w 1908 – kalibru .44. Rewolwer ramowy N otrzymał międzynarodową uwagę podczas I wojny światowej, kiedy Smith & Wesson dostarczył brytyjskiemu rządowi 75.000 N rewolwerów ramowych.

W latach 30. ubiegłego wieku debiutował K-22 Outdoorsman, model przeznaczony do strzelania konkurencyjnego, a także Magnum .357, mocniejszy pistolet przeznaczony dla funkcjonariuszy organów ścigania.

Znak “.357” był debiutem linii Magnum, która stała się znana później w tym stuleciu.

Podczas II wojny światowej Smith & Wesson dostarczył broń do Stanów Zjednoczonych i ich sojuszników, do 1941 roku firma była w całości poświęcona produkcji wojennej. Do końca wojny firma dostarczyła ponad 1,1 miliona rewolwerów wojskowych i policyjnych 38. W 1946 roku C.R. Hellstrom został mianowany prezesem Smith & Wesson, stając się pierwszą osobą spoza rodziny Wesson kierującą firmą. Trzy lata później Smith & Wesson ukończył budowę nowej i znacznie większej fabryki w Springfield. Wśród pierwszych nowych modeli do zrzucenia na linie montażowe były Model 39, pierwszy wyprodukowany w USA pistolet o podwójnej akcji 9 mm i Model 29, legendarny Magnum .44.

Bangor Punta 1965-1984

W połowie lat 60. Smith & Wesson był czołowym producentem broni krótkiej, z naciskiem na rewolwery stosowane w organach ścigania, a także zaczął sprzedawać kajdanki. Wciąż pozostawał w dużej mierze w rękach rodziny Wesson. W roku 1965 r. firma odnotowała zysk w wysokości 1,5 miliona USD ze sprzedaży w wysokości 10,4 miliona USD. W 1965 roku Smith & Wesson przedstawił Model 60, rewolwer ze stali nierdzewnej. Pod koniec 1965 r. era niezależności firmy dobiegła końca. Została przejęta przez Bangor Punta Alegre Sugar Corp., konglomerat z siedzibą w Bangor w stanie Maine. Bangor Punta zapłacił około 22,6 miliona dolarów, aby uzyskać kontrolę nad Smith & Wesson.

W ramach własności Bangor Punta Smith & Wesson rozszerzyła swoją linię produktów do obszarów związanych z pistoletami i kajdankami w latach 70-tych XX w. Na rynku organów ścigania Smith & Wesson rozpoczął sprzedaż sprzętu do tłumienia zamieszek, noktowizorów, przyrządów do badania oddechu, świateł policyjnych i syren. Kolejnym nowym produktem egzekwującym przestrzeganie prawa był program komputerowy Identi-Kit, który pomógł w dochodzeniach w tworzeniu złożonych rysunków twarzy podejrzanych. Na rynku sportowym firma Smith & Wesson zaczęła oferować swoim dealerom pełną gamę produktów, w tym amunicję, kabury i długie pistolety. Pod koniec lat siedemdziesiątych około 25 procent sprzedaży firmy dotyczyło produktów innych niż broń palna. W tym okresie firma wykazywała się wysoką rentownością. Osiągnęła zysk operacyjny na poziomie 18,4 miliona USD ze sprzedaży w wysokości 84 milionów USD w 1977 r.

Lear Siegler 1985-1987

We wczesnych latach osiemdziesiątych Smith & Wesson zaczął produkować półautomatyczne pistolety 9 mm dla amerykańskich sił zbrojnych oraz dla organów ścigania poszukujących mocniejszych broni do walki z uzbrojonymi kryminalistami. W styczniu 1984 r. Santa Monica z siedzibą w Kalifornii, Lear Siegler Corporation, przejęła spółkę Bangor Punta, dając Smith & Wesson nowego rodzica. Pod kierownictwem Leara Sieglera, którego podstawowym przedmiotem było wytwarzanie części i systemów lotniczych i samochodowych, Smith & Wesson pozbył się wielu obszarów niekrytych, aby skoncentrować się na głównych obszarach swojej siły: produkcji i sprzedaży broni krótkiej, kajdanek i systemu Identi -Kit.

Pomimo zbycia Smith & Wesson był spółką, której upadek nastąpił w pierwszej połowie lat osiemdziesiątych. Jego wejście na półautomatyczny rynek broni było krokiem naśladowcy, a nie lidera rynku. Jednostki amerykańskie dwóch zagranicznych producentów broni, austriacka firma Glock GmbH i włoska firma Beretta SpA, doprowadziły do wprowadzenia półautomatycznych broni na rynek amerykański. Ponieważ całkowita sprzedaż broni pozostała bez zmian, nowa konkurencja nie tylko zjadła udział w rynku Smith & Wesson, ale także ograniczyła sprzedaż. Stało się również jasne, jak podsumował Charles E. Petty, że jakość produktów Smith & Wesson malała. Chociaż sprzedaż przekroczyła 100 milionów dolarów na początku lat 80-tych, wzrost spowolnił w połowie lat 80-tych, a zyski spadły. W roku 1986 firma odnotowała zysk operacyjny w wysokości 14,1 mln USD ze sprzedaży w wysokości 116,1 mln USD. Zysk zanotował spadek o 41 procent w stosunku do poziomu z 1982 roku.

Tomkins 1987-2001

W grudniu 1986 r. specjalista od wykupu firm, Forstmann Little & Co., kierował grupą, która przejęła Lear Sieglera w wysokości 2,1 mld USD, z nową spółką holdingową o nazwie Lear Siegler Holdings Corporation. Jak to było typowe dla lat 80-tych, nowa spółka holdingowa szybko starała się sprzedać aktywa non-profit, by spłacić dług zaciągnięty w wykupie. Lear Siegler Holdings zamierzał skoncentrować się na działalności lotniczej i motoryzacyjnej. Wśród firm ubiegających się o przejęcie Smith & Wesson był producent broni palnej Sturm Ruger & Co. Ostatecznie jednak był konglomeratem brytyjskim FH Tomkins PLC (później po prostu Tomkins PLC), który w czerwcu 1987 r., zapłacił 112,5 miliona dolarów za zakup Smith & Wesson .

Tomkins zauważył w Smith & Wesson “firmę o dobrej reputacji i pozycji rynkowej z dużym potencjałem wzrostu dzięki osiągnięciom w zakresie zarządzania”. Muddimer, który został zatrudniony jako tymczasowy prezes producenta broni powiedział, że początkowym celem Tomkins było “poprawienie jakości i poprawienie jakości i dokładności rynku dzięki połączeniu nowych technologii i tradycyjnych sztuk rusznikarskich”. W uznaniu problemów firmy związanych z jakością produktów firma Tomkins postanowiła wprowadzić ulepszenia poprzez modernizację procesu projektowania i produkcji poprzez dodanie komputerowego wspomagania projektowania i wielu zaawansowanych technologicznie urządzeń produkcyjnych. Tomkins również wprowadził znacznie bardziej rygorystyczny proces testowania. Już w połowie 1989 roku nowy sprzęt i programy pomogły znacznie obniżyć tempo zwrotu pistoletów w celu naprawy gwarancyjnej. W przypadku pistoletów automatycznych stopa zwrotu spadła z 6,3% do rekordowo niskiego poziomu 1,2%, podczas gdy tylko 2% rewolwerów Smith & Wesson było zwracanych do serwisu, zmniejszając o połowę poprzednie stawki o 4%.

Kierowany przez Tomkins Smith & Wesson wykazał się wigorem w dziedzinie rozwoju produktu, co zaowocowało wprowadzeniem na rynek udoskonalonej linii pistoletów półautomatycznych trzeciej generacji w 1988 r. W związku z rosnącym zainteresowaniem posiadania broni wśród kobiet, Smith & Wesson przedstawił linię pistoletów LadySmith w 1989 roku. Pod przewodnictwem Eda Shultza, który został prezydentem w 1992 roku, Smith & Wesson przedstawił serię pistoletów Sigma. Debiutując w marcu 1994 r. Seria Sigma była pierwszą linią produkcyjną firmy, w której zastosowano ramy plastikowe. Glock wniósł pozew przeciwko Smith & Wesson projekt Sigmy, dotyczący naruszenia patentów i innych zarzutów, co doprowadziło do porozumienia z 1997 r., W którym Smith & Wesson zgodził się dokonać wielomilionowej zapłaty na rzecz Glocka i nieznacznie zmodyfikować pistolety Sigma.

W styczniu 1998 Smith & Wesson zaczął sprzedawać rowery zaprojektowane specjalnie do pracy policji. Pod koniec lat 90-tych firma otworzyła również osiem sklepów detalicznych, sprzedając odzież i wiele innych produktów opatrzonych logo firmy. Ta ostatnia dywersyfikacja od broni pojawiła się w czasach, gdy sprzedaż broni pozostawała w stagnacji. Amerykanie posiadali już około 230 milionów dział. Innymi przyczynami stagnacji sprzedaży były malejące zainteresowanie polowaniami. Dodatkowo spadające wskaźniki przestępczości, również mogły spowodować zmniejszenie popytu na broń do samoobrony. Ze swej strony Smith & Wesson zamierzał zwiększyć sprzedaż produktów, które nie były bronią do 50% ogólnej sprzedaży, co stanowiłoby znaczny wzrost w stosunku do 18% poziomu z końca lat 90-tych.

Saf-T Hammer Corporation 2001 – do teraz

W maju 2001 r. firma Saf-T-Hammer z siedzibą w Scottsdale wykupiła udziały Tomkins PLC za sumę 15 milionów dolarów. Rok później, w ramach przejęcia firmy produkującej broń palną, firma Saf-T-Hammer zmieni nazwę na Smith & Wesson Holding Corp., a tym samym nawiąże do 147-letniej nazwy, jednej z najbardziej rozpoznawalnych na świecie.

Bibliografia:

https://www.smith-wesson.com
https://pl.wikipedia.org/wiki/Smith_%26_Wesson
https://www.ssusa.org/articles/2017/12/28/a-brief-history-of-smith-wesson/
https://www.durysguns.com/news/a-look-at-the-history-of-smith-wesson-revolvers
https://www.britannica.com/topic/Smith-and-Wesson
https://www.ammunitiondepot.com/blog/smith-wesson-brand-history-n4

Dodaj komentarz